Νέο σπάνιο υβρίδιο ουράνιων τόξων, οικολογικό, γευστικό, ανθεκτικό φυτό βρώσιμων καρπών, σπάνιο παχύφυτο, φυτό κήπου για εξωτερικούς χώρους.
Ένα θαμνώδες, πολυετές αναρριχώμενο φυτό, όπως το καλλιεργούμενο αμπέλι (Vitis vinifera), ανήκει στο γένος των αμπελιών της οικογένειας των αμπελοειδών (Vitis viniferaceae). Το φυτό αυτό καλλιεργείται σχεδόν σε κάθε χώρα με εύκρατο και υποτροπικό κλίμα. Το είδος αυτό δεν απαντάται στη φύση. Προήλθε στην αρχαιότητα από άγρια δασικά αμπέλια, τα οποία εξαπλώθηκαν από τη νότια ακτή της Κασπίας Θάλασσας έως τη βόρεια ακτή της Μεσογείου.
Το αμπέλι ήταν ένα από τα πρώτα φυτά που άρχισαν να καλλιεργούν οι άνθρωποι. Το ότι το φυτό ήταν γνωστό στους ανθρώπους από την αρχαιότητα μαρτυρούν τα ανάγλυφα και οι τοιχογραφίες στους τάφους των Φαραώ. Υπάρχουν επίσης γραπτά έγγραφα από τα οποία συνάγεται ότι τα σταφύλια καλλιεργούνταν ήδη πριν από 7.000 χρόνια και ότι από τους καρπούς τους παρασκευαζόταν κρασί. Η αμπελουργία άκμασε στη Μεσοποταμία (Βαβυλώνα και Ασσυρία) πριν από 4.000 χρόνια. Το φυτό καλλιεργούνταν επίσης από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι διεξήγαν εκτεταμένο εμπόριο με την Ινδία και την Κεντρική Ασία. Σήμερα, η καλλιέργεια παραμένει εξίσου δημοφιλής όπως και πριν από χιλιάδες χρόνια. Οι καρποί του φυτού χρησιμοποιούνται για την παρασκευή χυμών, κομπόστας, κρασιού, σταφίδων, μαρμελάδων και ξιδιού, καθώς και για ζύμωση, ενώ μπορούν να καταναλωθούν και φρέσκοι. Από τα κουκούτσια των σταφυλιών εξάγεται πολύτιμο έλαιο, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία καλλυντικών και φαρμακευτικών προϊόντων. Τα αμπελόφυλλα χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ντολμάδων, λαχανοντολμάδων κ.ά.
Τα αμπέλια που καλλιεργούνται στις νότιες περιοχές μπορούν να φτάσουν σε μήκος τα 30–40 μέτρα, ενώ στα μεσαία γεωγραφικά πλάτη δεν ξεπερνούν τα 3 μέτρα. Τα κλαδιά ενός τέτοιου φυτού προσκολλώνται στα στηρίγματα με έλικες. Οι παλιοί κορμοί καλύπτονται από βαθιά αυλακωμένο καφέ φλοιό, ο οποίος απολεπίζεται. Οι νεαροί βλαστοί έχουν ανοιχτό κίτρινο ή έντονο κόκκινο χρώμα. Τα εναλλασσόμενα φύλλα αποτελούνται από 3 ή 5 λοβούς και έχουν μίσχους. Η χαλαρή ή πυκνή φόβη αποτελείται από μικρά, ανοιχτοπράσινα, ερμαφρόδιτα άνθη. Το φυτό ανθίζει τον Μάιο–Ιούνιο και οι καρποί ωριμάζουν τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο (σε ορισμένες ποικιλίες τον Οκτώβριο). Τα τσαμπιά, που έχουν διάφορα σχήματα, αποτελούνται από ζουμερούς καρπούς, καθένας από τους οποίους περιέχει 1–4 σπόρους· ορισμένες ποικιλίες είναι άσπερμες. Το χρώμα των καρπών ποικίλλει, για παράδειγμα: πράσινο, μωβ-μαύρο, κίτρινο, ροζ και σκούρο κόκκινο. Συνήθως, η επιφάνεια του καρπού καλύπτεται με κηρώδη επίστρωση. Το φυτό αυτό ζει πολύ καιρό, έως και 130–150 χρόνια.
