Νέο σπάνιο υβριδικό φυτό με πολύχρωμα σταφύλια, βιολογικό, νόστιμο, ανθεκτικό καρποφόρο φυτό, σπάνιο παχύφυτο για εξωτερικούς κήπους
Θάμνος, πολυετές φυτό, όπως το καλλιεργούμενο αμπέλι (Vitis vinifera), ανήκει στο γένος των αμπελιών της οικογένειας των αμπελοειδών. Το φυτό αυτό καλλιεργείται σε εύκρατες και υποτροπικές περιοχές σχεδόν σε κάθε χώρα. Το είδος αυτό δεν απαντάται στη φύση. Προέρχεται από άγρια δασικά αμπέλια που εξαπλώθηκαν από τη νότια ακτή της Κασπίας Θάλασσας έως τη βόρεια ακτή της Μεσογείου.
Το αμπέλι συγκαταλέγεται στα πρώτα φυτά που άρχισε να καλλιεργεί ο άνθρωπος. Το γεγονός ότι το φυτό αυτό ήταν γνωστό στους ανθρώπους ήδη από την αρχαιότητα αποδεικνύεται από ανάγλυφα και τοιχογραφίες στους τάφους των φαραώ. Υπάρχουν επίσης γραπτά τεκμήρια από τα οποία συμπεραίνεται ότι τα σταφύλια καλλιεργούνταν ήδη πριν από 7.000 χρόνια και από τους καρπούς τους παραγόταν κρασί. Η αμπελουργία γνώρισε άνθηση στη Μεσοποταμία (Βαβυλώνα και Ασσυρία) πριν από 4.000 χρόνια. Το φυτό καλλιεργούνταν επίσης από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι διεξήγαν εκτεταμένο εμπόριο με την Ινδία και την Κεντρική Ασία. Σήμερα, η καλλιέργεια αυτή παραμένει εξίσου δημοφιλής όπως πριν από χιλιετίες. Οι καρποί του φυτού χρησιμοποιούνται για την παρασκευή χυμών, κομπόστας, κρασιού, σταφίδων, μαρμελάδων, ξιδιού και τουρσιών, ενώ μπορούν να καταναλωθούν και φρέσκοι. Από τα κουκούτσια των σταφυλιών εξάγεται πολύτιμο έλαιο, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία καλλυντικών και φαρμακευτικών προϊόντων. Τα φύλλα του αμπελιού χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ντολμάδων, λαχανοντολμάδων και άλλων πιάτων.
Στις νότιες περιοχές, τα καλλιεργούμενα αμπέλια μπορούν να φτάσουν σε μήκος τα 30 έως 40 μέτρα, ενώ στα μεσαία γεωγραφικά πλάτη δεν ξεπερνούν τα 3 μέτρα. Τα κλαδιά ενός τέτοιου φυτού προσκολλώνται στα στηρίγματα με τους έλικες τους. Οι παλιοί κορμοί καλύπτονται από βαθιά αυλακωμένο καφέ φλοιό που αποκολλάται. Οι νεαροί βλαστοί είναι ανοιχτοκίτρινοι ή έντονα κόκκινοι. Τα εναλλάξ διατεταγμένα φύλλα αποτελούνται από 3 ή 5 λοβούς και έχουν μίσχους. Οι χαλαροί ή πυκνοί βοτρυώδεις ταξιανθίες αποτελούνται από μικρά, ανοιχτοπράσινα, ερμαφρόδιτα άνθη. Το φυτό αυτό ανθίζει τον Μάιο και τον Ιούνιο, ενώ οι καρποί του ωριμάζουν τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο (σε ορισμένες ποικιλίες τον Οκτώβριο). Τα τσαμπιά ποικίλων σχημάτων αποτελούνται από ζουμερούς καρπούς, καθένας από τους οποίους περιέχει 1–4 σπόρους· ορισμένες ποικιλίες είναι άσπερμες. Το χρώμα των καρπών ποικίλλει, για παράδειγμα: πράσινο, μωβ-μαύρο, κίτρινο, ροζ και σκούρο κόκκινο. Συνήθως, η επιφάνεια του καρπού καλύπτεται από κηρώδη επίστρωση. Το φυτό αυτό ζει πολύ καιρό, έως και 130–150 χρόνια.
